Verlegen student haalde bijna 2 miljoen op voor zonne-auto

Een verhaal over een student die bijna niet opviel en toch iets bijzonders neerzette: een studenten-startup die een mondiale topprestatie leverde.

Jeroen Brattinga (net 23) zette een wereldprestatie neer. Maar niemand kent hem eigenlijk. En dat vindt hij best prima.

In een eerste oogopslag heeft hij ook niet de uitstraling van een leider, maar hij stuurde afgelopen jaren wel een team van 26 studenten aan en haalde zelfs 1,8 miljoen euro op. Die discrepantie was opvallend. ,,Ik ben verlegen’’, onthult hij, ,,en nog steeds vind ik het spannend om de leiding te nemen.’’

Maar met die zelfkennis stuurde hij wel de meest bijzondere start-up aan die de afgelopen jaren het levenslicht zag in Noord-Nederland: Top Dutch Solar Racing.

‘Je werd per dag wijzer’

Jeroen Brattinga was in 2017 nog gewoon student elektrotechniek aan de Hanzehogeschool. Iets meer dan twee jaar later werd hij met een noordelijke zonne-auto vierde op de Bridgestone World Solar Challenge in het Australische Adelaide. Een project van bijna 2 miljoen euro. ,,Het allermooiste van dit project was dat het een dagelijkse ontdekkingstocht was, je moest alles zelf uitzoeken’’, vindt Brattinga. ,,Je werd per dag wijzer.’’

Brattinga had met drie andere studenten begin 2017 het idee om met noordelijke scholen een zonne-auto in elkaar te sleutelen en in 2019 mee te doen aan het officieuze wereldkampioenschap in Australië. Hij stapte daarmee in een volkomen nieuwe wereld van stress, netwerken en ondernemen.

Hij dwong zich over de verlegenheid heen te zetten

,,Het was voor mij best lastig allemaal’’, blikt hij terug. ,,Die  verlegenheid speelde een rol, maar ik ben ook weer niet zo verlegen dat ik me helemaal terugtrek.’’

Het project werd voor hem dan ook een persoonlijke ontdekkingstocht. ,,Ik vind het lastig om vooraan te staan’’, legt hij uit. ,,Ik vond het soms ook best spannend als ik ergens heen moest bellen. Elke keer als ik de neiging had om iets voor me uit te schuiven, wist ik me ertoe te zetten het een dag later alsnog te doen. Ik was de enige die ermee zat, ik probeerde mezelf te begrijpen. Het project heeft me dan ook veel gebracht. En door dit verhaal te vertellen hoop ik er anderen mee te helpen.’’

Fascinerende potentie van verlegen-bescheiden student

Ten tijde van het project met Top Dutch Solar Racing studeerde de uit Joure afkomstige Jeroen Brattinga ook nog eens af. Hij werkt inmiddels als ‘captain planet’ bij Voys en Spindle, de twee bedrijven van Mark Vletter die hij klimaatneutraal mag zien te maken. Vletter herkende ongetwijfeld de fascinerende potentie van een bescheiden-verlegen student die volhardend de noordelijke bedrijven en scholen veel euro’s uit de zakken wist te kloppen en daarna ook nog eens gedecideerd een wereldprestatie neerzette.

Het noordelijke team – een veelzijdige mix van studenten van Noorderpoort, Friesland College, Hanzehogeschool en Rijksuniversiteit Groningen – werd als debutant vierde en was in het begin zelfs koploper. Om enige diepte aan die prestatie te geven: er doen aan de World Solar Challenge gerenommeerde en zeer ervaren universiteiten uit de hele wereld mee. Het noordelijke team ging bovendien aan de haal met de prijs voor de techniek. De zelf ontworpen elektromotor oogstte veel waardering, net als de accu. ,,En onze wagen was netjes en veilig’’, zegt Brattinga.

‘Met 26 man begonnen en met 26 man finishen’

Met het project was flink veel kapitaal gemoeid, in geld en in natura. ,,We runden het als een onderneming’’, zegt de Fries, ,,maar wel als een onderneming met veel vrijwilligers. Er gingen heel wat vrije uren in het project. We begonnen met vijf mensen en zijn gegroeid naar 26 man.’’

De grootste hobbel was voor Brattinga niet de prestatie of de techniek. ,,We begonnen met 26 man en ik wilde per se ook met 26 man finishen’’, zegt hij. ,,Dat was voor mij de grootste uitdaging. Dat is gelukt, maar niet zonder kleerscheuren. Sommige studenten zullen het project meer negatief dan positief hebben ervaren, maar ik ben wel heel trots dat we het met elkaar hebben gedaan. Wat het grootste probleem was? Ego’s. Maar het doel van de groep stond voorop, niet een eigen doel.’’

‘Een missie met studenten in plaats van soldaten’

Jeroen Brattinga (rechts) bij de keuring van de auto in Australië. / Foto Job Verkruisen

Brattinga had geen ervaring met dit soort situaties. Hij kon bij conflciten te rade bij stafmedewerkers van de Hanzehgeschool. Daarnaast volgde het team trainingen bij Topsport Zorgcentrum en op de kazerne in Assen. Brattinga: ,,Je maakt dankbaar gebruik van alles wat je zelf niet weet. De militaire precisie die we op de kazerne leerden, was af en toe hard nodig. Wat we deden was als een missie, maar dan met studenten in plaats van soldaten.’’

De Fries bekent dat hij het allemaal super opwindend vond, hij had af en toe ook best enige angst. Brattinga is namelijk ook een perfectionist die er keihard voor gaat als hij het nodig vindt. ,,Geduld is niet mijn grootste kwaliteit’’, weet hij, ,,ik heb moeite met mensen die minder snel gaan. Tegelijk wilde ik ook met iedereen verder. En dat was eerlijk gezegd wel een valkuil voor me. Ik heb soms oplossingen gezocht, terwijl ik misschien beter een grens had kunnen aangeven. Ik had toch vaak de angst anderen te kwetsen, waardoor ik mezelf wel eens tekort deed.’’

Direct na de finish was hij niet tevreden, nu wel

Zo te horen is het maar de vraag of Brattinga  direct na afloop wel een intense tevredenheid voelde. Hij laat geen direct ja of nee horen. ,,Het moet bij mij altijd goed zijn en daarom denk vaak drie stappen vooruit’’, zo blikt hij terug. ,,Toen we gefinisht waren, ging ik meteen het hele traject langs: welke zaken kunnen nog worden verbeterd? Op dat moment was ik daarom niet tevreden. Nu wel. Ik besef wat voor moois we hebben neergezet. Wat de verbeterpunten waren? We hadden wat pech met de accu, want die werd te warm. Dat scheelde zeker een plek. En we zijn begonnen met een te kleine ploeg die we steeds moesten uitbreiden. Het teamwork was daarom lastig.’’

Brattinga werkte in die tijd twee jaren per jaar. Hij rondde in die tijd ook nog eens zijn studie af. De Fries daarover:  ,,Dat was bewust. Ik wist vooraf niet of ik het na zo’n project nog kon opbrengen om naar school te gaan. Ik heb alles zo goed mogelijk gecombineerd en ik kreeg van de Hanze ook wat ruimte. Het waren twee enorm drukke jaren. En uiteindelijk heb ik mezelf wel verbaasd dat ik het volgehouden heb.’’

Onderling respect en open en eerlijk

Er kwam een andere Brattinga uit Australië terug dan de Brattinga die twee jaar eerder met het project begon. ,,Ik ben zelfverzekerder’’, weet hij. ,,Ik weet nu ook dat ik het leuk vind om mensen te helpen. Ik mag ze graag aanzetten tot nadenken. Het was een periode van leren versus presteren. En ik weet nu dat ik een perfectionist ben, iemand die het heel goed wil doen. Koste wat het kost bijna.’’

Hij adviseert nu de ploeg die in 2021 naar Australië gaat. Brattinga: ,,Ik heb een heleboel tips. Maar één zaak overstijgt alles als je op hoog niveau wilt strijden: je moet onderling respect tonen en open en eerlijk opereren. Communicatie is dan alles.’’

‘Ik dacht: is dit het nu?’

En Jeroen Brattinga heeft nog iets geleerd: de voorbereiding was voor hem aantrekkelijker dan de wedstrijd. ,,Op een gegeven ogenblik zat ik tijdens de race in de auto. Je rijdt soms heel lange stukken. En ik dacht: is het dit het nu? Dat keihard toewerken naar een doel vond ik super. En de race vond ik eigenlijk een beetje tegenvallen.’’

Recente verhalen

Recente blogs